Skrwa to w sumie ponad 110 km pięknej, dzikiej rzeki o zróżnicowanym krajobrazie. Wypływa z jeziora Skrwilno, płynie przez łąki, lasy i monumentalne wąwozy, malowniczą deltą wpada wprost do Wisły. Uciążliwych przenosek w normie, atrakcje głównie naturalne, cywilizacji nie za wiele. Nic tylko pływać!

Skrwę przepłynęliśmy w ciągu sześciu dni: cztery podczas listopadowego weekendu niepodległościowego 2025 oraz dwa tuż przed nadejściem wiosny, w marcu 2026. Długość dziennych odcinków regulowały zwałeczki, których pokonywanie w kilkunastoosobowej grupie trochę trwało. Rzeka obfitowała w różne przygody: zwałki, bystrza, trochę przenosek, miejscami zarosła, miejscami mocno kręciła. Zarówno jesienią, jak i wiosną poziom wody był kajakowo idealny. Brzegi są umiarkowanie dostępne, piaszczystych plaż raczej tam nie uświadczy, ale w niczym to nie przeszkadza.

Ze Skrwy zapamiętamy wspaniałe widoki, mimo surowego, pozbawionego zieleni krajobrazu, i jak zwykle atmosferę, której nie sposób oddać, opisać.